Stagelopen bij een daklozencentrum

Hoi mijn naam is Sanne ten Napel , ik ben 19 jaar en doe de opleiding Persoonlijk Begeleider
Specifieke Doelgroepen aan het Menso Alting in Zwolle. Op dit moment ben ik op buitenlandstage in Fuengirola, Spanje. Ik loop stage bij een daklozencentrum, zij zorgen voor ontbijt, lunch, kleren en warme douche voor daklozen en geven voedselpakketten aan gezinnen die het niet rond kunnen
komen.

Voordat ik hier kwam had ik nog geen ervaring met daklozen. Zelf heb ik het gevoel dat daklozen
geen (groot) probleem is in Nederland in vergelijking tot Spanje. De meeste mensen kiezen er niet
zelf voor om dakloos te worden. Veel voorkomende redenen van het op straat leven zijn het
verliezen van hun baan of relaties, verslavingen en het ontvluchten van problemen.

Zo is een man bijons op stage, op straat gaan leven om de school van zijn dochter te kunnen betalen, zodat zij een
goed leven kan leiden zonder enkele zorgen. Ik vind dat enerzijds erg onwerkelijk, maar anderzijds
ook heel knap als je zo’n keuze kan maken, om alles achter te laten en op straat te gaan wonen
zonder dat je weet wat je te wachten staat.

Mijn stage was erg leuk, ik heb veel geleerd en plezier gehad. Maar stage had ook een keerzijde.
Samen met Julia, mijn huisgenoot en collega op stage, moesten we zelf erg veel onderzoeken door de moeizame communicatie op stage. Hier konden wij natuurlijk mooi van leren, maar het was ook erg vermoeiend.

Als ik mensen een stage in het buitenland zou moeten aanraden zou ik dat zeker doen, maar wees je wel bewust van alles wat op je af komt. Denk dan aan een nieuwe omgeving, andere en
nieuwe mensen, een andere taal en een andere routine, eigenlijk is alles anders. Wat je daar wel
weer voor terug krijgt is mooie herinneringen, een ervaring die je andere klasgenoten niet hebben, je spreekt een nieuwe taal, je ontmoet nieuwe mensen en je leert ONTZETTEND veel.

Een nieuw leven hier was erg wennen. De cultuur was erg rustig en langzaam wat je van Nederland niet kan zeggen. Opeens woon je niet meer in je vertrouwde omgeving met de vertrouwde mensen, en dat is best lastig. Je leert daardoor veel over jezelf als persoon, maar ook om uit je comfortzone te stappen. Samen met mijn vriendinnen van school die ook mijn huisgenoten zijn hier in Spanje, hebben wij samen gepraat en regels gemaakt. Dit was goed maar je weet van te voren niet wat je te wachten staat dus gaandeweg kom je achter dingen die anders had aan moeten pakken of anders had moeten afspreken.

Al met al heb ik een fijne tijd gehad waarin ik veel heb geleerd en gegroeid ben als persoon.
Het is zeker de ervaring waard!