Appeltje-eitje

¡Hola!

Soy Janiek y tengo veinte años, voy a decir algo sobre mi tiempo en España y como he aprendido el idioma. Aan het eind van je stage is deze zin appeltje-eitje, helemaal als je net zoals ik actief je best gaat doen om Spaans te leren. Lees hier mijn ervaringen!

Doodop

In september 2018 kwam ik aan in het zonnige Spanje. Dit was de eerste keer dat ik alleen voor een langere tijd weg ging. Omdat ik een bestuursjaar had gedaan bij mijn studievereniging en de week voor vertrek de introductieweek organiseerde, was ik doodop. Ik heb tijdens mijn vlucht de volledige 3 uur en 10 minuten in dromenland doorgebracht en eenmaal aangekomen in mijn verblijf, heb ik 3 nachten achter elkaar zo’n 14 uur geslapen. Spanje doet wat met je!

Mijn eerste dagen hoefde ik nog niet naar stage, dus ik had de tijd om mijn nieuwe thuis te verkennen. Mijn Spaanse huisgenootjes lieten me de dichtstbijzijnde supermarkt zien en leerden me mijn eerste Spaanse woordjes: gato (kat), perro (hond), wij hadden namelijk een kat: Peko, en een hondje: Bimbo. Ik kon wel wennen aan mijn nieuwe omgeving: zon, zee, strand, party… Maar goed, ik was er uiteindelijk voor mijn stage.

Empezamos!

Op naar mijn eerste dag stage bij de makelaar die actief is in exclusief vastgoed. Ik werd gelijk in het diepe gegooid op een jaarlijkse vergadering met alle kantoren, iedereen was aanwezig. Hier maakte ik ook kennis met het eerste cultuurverschil: ontmoetingen op z’n Spaans. Waar je in Nederland enkel een hand geeft, word je hier gelijk omhelst en gekust. Ik ging natuurlijk op z’n Hollands voor de drie kussen, but that was awkward! Hier doen ze er twee, knoop het in je oren, je vermijdt er een hoop ongemakkelijke situaties mee ;).

Ik kwam naar Spanje omdat ik Spaans als moderne vreemde taal heb gekozen bij mijn studie en de taal beter wilde leren. Bij mijn stagebedrijf ging dat helaas moeizamer dan gedacht. Omdat bijna iedereen hier naast Spaans ook vloeiend Engels, Duits, Frans, (en sommigen) Nederlands spreekt, was het vaak makkelijker om een taal te pakken die ik wel begreep.

In het begin werd er veel aan me uitgelegd wat vooral inhoudelijk was, niet zo handig om dat gelijk in het Spaans te doen dus. Hierdoor gingen mijn collega´s eraan wennen dat ze tegen mij beter Engels konden spreken en bij deze kon ik toedeloe zeggen tegen mijn Spaanse taalontwikkeling.

Niet opgeven

Maar ik gaf niet op! Na me een tijdje vermaakt te hebben met DuoLingo en WRTS merkte ik dat ik nog steeds niks verstond van die Spanjaarden, dus het was tijd voor actie. Ik belde met Joost van JongLeren.es en vertelde dat ik toch echt Spaans wilde leren en moest toegeven dat ik eigenlijk niet de straat op durfde en met willekeurige mensen een gesprek aan zou gaan (dit was de tip van mijn Zweedse buurvrouw die hier Spaans leerde).

Via JongLeren.es kreeg ik wat lessen van een Venezolaan op Skype en ook brachten ze me in contact met een vrijwilligersorganisatie. Ik kon nu mijn Spaans in de praktijk brengen door vrijwilligerswerk te doen in een Charity Shop in San Pedro, vlakbij mijn huis! Door tweedehands kleding te verkopen, zamelen ze hier geld in voor kindjes met vlinderziekte (Piel de Mariposa, en español!).

Goed gevoel

Ik vond het vrijwilligerswerk fantastisch. Iedereen die er werkte was lief en ze hielpen me graag als ik weer even vastliep in de taal. Omdat ik vijf dagen per week van 10:00u-18:00u stage liep, kon ik alleen in de avonduren op maandag, woensdag en vrijdag of op zaterdagochtend komen werken. Ik probeerde minimaal twee keer per week langs te gaan. Soms was ik moe van een lange dag werken, maar ik wist dat het me een goed gevoel zou geven als ik toch weer even een uurtje zou gaan. Ik kwam altijd vrolijker thuis dan ik heen ging en had weer een paar nieuwe woorden geleerd. Deze schreef ik op in een boekje en die nam ik de volgende ochtend nog eens door zodat ik ze makkelijker onthield.

Uiteindelijk moet ik zeggen dat mijn Spaans zeker niet vloeiend is, daarvoor zou ik hier nog iets langer moeten blijven, of had ik ondergedompeld moeten worden in een wereldje waar NIEMAND Engels spreekt (mijn grootste valkuil). Ik vind het wel heel leuk nu ik het wat beter kan en heb een stapel Spaanse kinderboeken gekregen van de Charity shop voor mee naar Nederland. Ik blijf oefenen!